• samanavaranco@gmail.com

  • شماره تماس : 37265400−035

  • ساعت کاری : 7:30 الی 15:00

بلاگ

مطالب علمی، گزارشات بین المللی و تحلیل های کارشناسی در حوزه های تخصصی سامان آوران توسعه

سال جدید، از طرف مقام معظم رهبری به نام "تولید، دانش بنیان و اشتغال آفرین" نامگذاری گردیده است. یکی از اقدامات بسیار مهم برای اتخاذ راهبرد و برنامه مناسب در این مسیر، شناخت از وضعیت فعلی این حوزه می باشد. شناسایی مسائل فعلی این حوزه و ریشه یابی مناسب آن ها، یکی از مهمترین اقدامات برای درک مناسب و برنامه ریزی برای توسعه این حوزه است.
در این نوشتار، پنج مساله مهم حوزه فناوری از نظر اینجانب به شرح زیر ارائه گردیده است.همچنین به منظور امکان برنامه ریزی مناسب، برخی از ریشه های هر مساله نیز شناسایی و ارایه شده است.

مساله شماره 1: دشواری دسترسی به نیروی انسانی ماهر
برخی از ریشه های مساله:
- نبود تناسب بین خروجی حوزه آموزش با نیاز شرکت ها به لحاظ برخورداری از مهارت های تخصصی و مهارت های نرم مورد نیاز
- نبود مکانیزم های حمایت از نگرش سرمایه گذاری بر روی نیروی انسانی در شرکت ها و واهمه از ناپایداری های بازار
- خروج بسیاری از نیروهای کیفی از استان

مساله شماره 2: کافی نبودن تامین مالی متناسب با ماهیت شرکت های فناور و دانش بنیان
برخی از ریشه های مساله:
- عدم هدایت صحیح منابع مالی به سمت روش های کم هزینه و هم افزا در استان و کشور
- کافی نبودن مکانیزم های نوین تامین مالی متناسب با ماهیت و شرایط شرکت های دانش بنیان
- عدم جذب مناسب ظرفیت های صنعت استان به این حوزه

مساله شماره3: وجود رویه های هزینه زا و انرژی بر در مسیر تحقق حقوق مسلم شرکت های فناور و دانش بنیان
برخی از ریشه های مساله:
- نبود نگاه یکپارچه و همگرا و کاملا حمایتی در دستگاه های اجرایی و واحدهای داخلی آن ها
- وجود انحرافاتی در شرکت های دانش بنیان و فناور و ایجاد حساسیت
- وجود مقررات و رویه های غیر بهره ور و ناکارآمد

مساله شماره 4: توانمندی پایین تعدادی از شرکت ها در ارائه محصول با کیفیت و رقابتی در سطح ملی و بین المللی
برخی از ریشه های مساله:
- وجود مشکلات مدیریتی (مدل کسب و کار، نیروی انسانی، وقت کافی و ..) و فنی (کیفیت محصول، تناسب محصول و ..)
- عدم درک مناسب مناسب بازار ملی و بین المللی به خصوص در حوزه پردیس نرم و عدم توان استفاده از فرصت های بسیار زیاد موجود

مساله شماره 5: انگیزش پایین در بسیاری از استعدادهای انسانی برای شروع فعالیت و یا استمرار فعالیت در این حوزه
برخی از ریشه های مساله:
- ناپایداری در سیاست ها، بازار و ... و وجود دشواری های زیاد
- وجود فرصت های بالاتر و کم زحمت تر در محیط
- احساس تراز منفی دارایی ها به نسبت تورم و دشواری های این حوزه

 

تالیف: عباس زارع بنادکوکی

چرا تا این اندازه غفلت متولیان از بهره وری و اصول پذیرفته شده مدیریت و اقتصاد، نکند داریم اشتغال پایدار آینده را فدای راه اندازی کسب و کارهای کم جون کوتاه مدت می کنیم ؟
عجیب است در اقتصادی که بیش از نیمی از ظرفیت بنگاه های صنعتی‌اش بلااستفاده است و بهره وری نیروی کار فعالیت های صنعتی، ساختمانی و حمل و نقل زمینی اش شکاف چند صد درصدی با آسیا دارد تا این اندازه برای افزایش اشتغال در کوس کارآفرینی و ایجاد کسب و کارهای جدید دمیده می شود به جای آنکه به افزایش بهره وری واحدهای صنعتی نیمه فعال و بعضا رو به اضمحلال اهتمام ورزیده شود !!!
و بازهم عجیب تر این است که علی رغم وجود رابطه درازمدت اثبات شده بین بهره وری و اشتغال اما هنوز وزارت کار و متولیان اشتغال در ایران عمدتا «راهبرد کارآفرینی و فعال سازی بازار کار» را به منظور افزایش اشتغال دنبال می کند و کاری به افزایش بهره وری کسب و کارهای موجود ندارد در حالیکه بهره وری بسیاری از کسب و کارهای نوپا پس از چند سال حداکثر به همین سطح کسب و کارهای نیمه فعال موجود خواهد رسید و نه بیشتر. شاید راه اندازی کسب و کارهای جدید با سرمایه های کم و فناوری پایین میسرتر باشد و برای کارنامه سازی راه علاج خوبی است اما آیا دولت پایداری و رقابت پذیری آنها را هم در آینده تضمین می کند؟ و آنوقت چه کسی پاسخگوی خسارت هایی خواهد بود که احتمالا در آینده به کشور وارد می گردد در اثر این غفلت راهبردی امروزه سیاست گزاران.
اضافه می گردد که سهم بنگاه داری (یعنی شرکت های مالی و غیر مالی) از اقتصاد کشورمان در حدود ۳۵ درصد است و مابقی به کسب و کارهای خانواده، نفت و بخش عمومی مربوط می شود.

 

*تالیف: دکتر حمیدرضا نایبی

موضوع بهره وری از سال های گذشته و در اکثر برنامه های توسعه پنج ساله کشور مدنظر بوده و البته در برنامه پنج ساله ششم به صورت بسیار جدی تری در سطح سیاست گذاری و اجرا مدنظر دولت قرار گرفته است.

یکی از مهمترین موضوعات در مدیریت نیروی انسانی، موضوع پرداخت و جبران خدمت است. بدون شک یک نظام جبران خدمت مناسب می تواند بهره وری نیروی انسانی وتحقق اهداف سازمانی را به شکل مناسب پشتیبانی نموده و نبود این نظام پرداخت نیز می تواند روزمرگی، ناکارآمدی و بهره وری پایین را رقم بزند.

در تعریف واژه آشنای فرهنگ، تعابیر مختلفی ارائه شده است. در نگاهی آکادمیک، فرهنگ به صورت مجموعه ای درهم تافته از عناصری تعریف شده است که دربرگیرنده دانش، دین، هنر، قانون، اخلاقیات، آداب و رسوم و هرگونه توانایی و عادتی باشند که آدمی به عنوان عضوی از جامعه، آن را در تعامل با دیگران به دست می آورد.