• samanavaranco@gmail.com

  • شماره تماس : 37265400−035

  • ساعت کاری : 7:30 الی 15:00

بلاگ

مطالب علمی، گزارشات بین المللی و تحلیل های کارشناسی در حوزه های تخصصی سامان آوران توسعه

تاملی بر "بهره وری" از منظر اجتماعی و فرهنگی؛ همگرایی تعاریف بین المللی با دستورات دینی و مذهبی

سازمان بهره وری آسیایی (APO)، بهره وری را از سه منظر تعریف و تبیین می نماید. این سه منظر عبارتند از:
 - بهره وری از منظر اجتماعی (Productivity as a social concept)
 - بهره وری از منظر تکنیکال (Productivity as a technical concept)
 - بهره وری از منظر مدیریتی (Productivity as a management concept)
همانطور که مشخص است، یکی از مناظرِ تعریف بهره‌وری، منظر اجتماعی می باشد. در تعریف بهره وری از منظر اجتماعی در ادبیات سازمان بهره وری آسیایی آمده است:
"بهره وری بیش از هر چیز، یک نگرش ذهنی است. بهره وری به دنبال بهبود مداوم آنچه در حال حاضر وجود دارد، است. این نگرش بر این اساس است که فرد می تواند برای کیفیت بهتر زندگی، کارهای امروز را بهتر از دیروز و کارهای فردا را بهتر از امروز انجام دهد. "
در تعریف بهره وری از منظر اجتماعی، سه مفهوم ویژه وجود دارد. اینکه بهره وری یک نگرش ذهنی است و این نگرش ذهنی به صورت مستمر و پیوسته (امروز بهتر از دیروز و فردا بهتراز امروز) در جهت افزایش کیفیت زندگی تلاش می کند.
با بررسی منابع دینی، این نوع تفکر به وفور یافت می شود. به عنوان مثال در حدیثی از امام موسی كاظم عليه‌‏السلام آمده است: كسى كه دو روزش با هم برابر باشد، زيان كار است. كسى كه امروزش بدتر از ديروزش باشد، از رحمت خدا به دور است. كسى كه رشد و بالندگى در خود نيابد، به سوى كاستى‏‌ها مى‏‌رود و آن كه در راه كاستى و نقصان گام بر مى‏‌دارد مرگ برايش بهتر از زندگى است (بحارالأنوار، جلد 78، صفحه327).
با دقت در این حدیث شریف، مشخص است که نوع تفکر و تعریف بهره وری از منظر اجتماعی، در واقع همان چیزی است که در کلام این امام همام، بدان تاکید شده است.
در کلام دیگری از حضرت رسول اکرم (ص) آمده است: هر كس دو روزش با هم يكسان باشد فريب خورده و هر كس فردايش از امروز بدتر باشد ملعون است و هر كس بفكر كمى كردارش نباشد خردمند نيست و آنكه كردار و عقلش كم باشد پس مرگ براى او بهتر است از زندگيش (ارشاد القلوب / ترجمه رضایی؛ ج ۱ ص ۲۱۴)
البته این نوع نگاه در منابع دینی ما به وفور یافت می‌شود و می توان گفت که تمرکز بر بهبود مداوم، تعهد و مسئولیت بر توسعه فردی و اهمیت دادن به این موضوع می بایست به عنوان یک اصل در زندگی فردی و اجتماعی ما مدنظر باشد.
*تالیف: عباس زارع بنادکوکی