امروزه در دنیا موضوع سرمایه انسانی بسیار مورد توجه بوده و تلاش‌های بسیاری در جهت ارتقای این سرمایه در سطح سازمانی و فراسازمانی مورد توجه است. آنچه مبرهن است اینست که موضوع سرمایه انسانی هم در سطح یک نهاد بسیار خرد مثل خانواده و هم در سطح کلان یک جامعه مطرح و موضوعیت دارد.

در موضوع نگرش‌های منابع انسانی و در سطح سازمانی، مفاهیمی نظیر اشتیاق سازمانی، پیوند سازمانی، عجین شدن و ... بسیار مورد توجه قرار گرفته و بخشی از هم و غم و تلاش مدیران، پژوهشگران ومتخصصین را به خود اختصاص داده است. آنچه که همه‌ی این تلاش‌ها در پی آنست، ایجاد روحیه‌ای در فرد، است که خود را وقف اهداف نموده و حداکثر توان و تلاش خود را در راستای آن به کار گیرد.
توجه به بخشی از منش و رفتار قمر بنی هاشم (ع) در واقعه کربلا و قبل از آن این سوال را به ذهن متبادر می سازد که چگونه می‌شود که یک فرد تا به این حد در راستای هدف خود جانفشانی کرده و وبدان پایبند است.
با تاملی در این موضوع و با نگاه سرمایه انسانی چند نکته مهم قابل برداشت است:
اول اینکه ورودی بسیار مهم است. اینکه ما چه کسی را برای تحقق هدف خود همراه می‌کنیم. این همان چیزی است که در حوزه سرمایه انسانی در موضوع جذب استعداد به آن توجه می کنیم. این توجه به جهت ارزیابی شایستگی های افراد و انطباق آن با سازمان است که البته از نگاه دینی و تربیتی، بسیاری از قابلیت ها و شایستگی های اساسی به مولفه‌های مختلفی مرتبط بوده(از قبیل لقمه حلال، محیط زندگی، خوراک فکری و ..) و در طول زمان (از دوران کودکی و حتی قبل از تولد) شکل می‌گیرد. اینجاست که بسیاری از مولفه های بیرونی نظیر فرهنگ عمومی، وضعیت اجتماع و ارزش‌های آن و ... به حوزه سرمایه انسانی گره می‌خورد.
دوم اینکه نوع هدف و آرمانی که فرد بدان پیوند می‌خورد اهمیت زیادی دارد. به نظر می‌رسد که هرچه این هدف و آرمان با ارزش‌های والای انسانی و ماهیت وجودی و فطرت انسان‌ها نزدیک تر باشد، این پیوند سریع‌تر برقرار بوده و مستحکم تر خواهد بود.
سومین مولفه مهم، فرایند است. فرایندی که در طی آن یک فرد در جهت این اهداف و آرمان مدیریت می‌شود. بدون شک تربیت قمری بنی هاشم تحت سرپرستی حضرت امیر (ع) و حضرت ام البنین (ع) با روش‌های تربیتی خاص و همچنین مراودت با برادرانی چون حسنین (ع) و خواهری چون حضرت زینب (س) نقش کلیدی در بروز صفات و ویژگی‌های والای علمدار کربلا داشته‌است. اینجاست که می‌توان اهمیت سرپرستی، همکاران، فرایند‌ها و ... را به صورت یکجا درک نمود.
با اطمینان می‌توان گفت که تامل در زندگی بزرگواری که امروز متبرک به نام ایشان بوده و بهانه عرض تبریک و تهنیت بین ماست، درس‌های بسیار ارزشمندی داشته و الهام بخش ما ( هم در نقش یک عضو سازمان (به جهت شناخت و انتخاب سازمان مناسب برای فعالیت) و هم در نقش متولیان برنامه ریزی در این حوزه) خواهد بود.
عیدتان مبارک.
تهیه و تنظیم: عباس زارع بنادکوکی