در تداوم جریان گفتمان سازی نظام مدیریت بهرهوری مبتنی بر مدل ایرانی آیمپس، مقاله ای دیگر درباره این مدل تنظیم و به یکی از مجامع علمی کشورمان ارائه شده است.
این مقاله که با عنوان «ابزار ایرانی بهبود بهرهوری در آموزش عالی دیجیتال» تدوین شده است، می کوشد تا الزامات رویکرد بهرهوری در بخش آموزش عالی کشورمان را با تمرکز بر جریان تحول دیجیتال مورد تحلیل قرار دهد و کارکرد مدل آیمپس به مثابه ابزاری کارامد برای پیگیری این هدف را تبیین کند.
مقاله یادشده در پاسخ به فراخوانی ارسال شده که از سوی «پژوهشگاه مطالعات فرهنگی، اجتماعی و تمدنی» منتشر شده است و طی آن برای برگزاری همایشی علمی با عنوان «حکمرانی آموزش عالی در عصر دیجیتال» برنامهریزی میشود. این همایش قرار است در مهرماه سال جاری برگزار شود.
در بخشی از چکیده این مقاله چنین آمده است:
«یکی از بنیادیترین کارکردهای دیجیتالیسازی نظام حکمرانی آموزش عالی را باید ارتقای بهرهوری دانشگاهها، مؤسسات آموزش عالی، اعضای هیئت علمی، دانشجویان و کارکنان این نهادها دانست. با وجود این لازم است برای ارتقای بهرهوری نظام آموزش عالی در عصر دیجیتال، ابزارهایی بومی و متناسب با مقتضیات هر جامعه طراحی شود. به تازگی در کشورمان ابزاری با عنوان «مدل ایرانی سنجس بلوغ مدیریت بهرهوری» معرفی شده است که با عنوان اختصاری «آیمپس» شناخته میشود. مطالعه حاضر تلاش دارد تا به این سؤالات کلیدی پاسخ دهد که ارتقای بهرهوری در دانشگاه دیجیتال ایرانی با چه الزامات یا چالشهایی روبروست و مدل آیمپس تا چه میزان قادر است این الزامات را پوشش دهد».
لازم به ذکر است که مدل ایرانی ارزیابی بلوغ نظام مدیریت بهرهوری (iMAPS) به عنوان اولین مدل ایرانی در این زمینه توسط شرکت سامان آوران توسعه طراحی و پس از طی پروسه داوری داخلی و خارجی در سازمان ملی بهره وری ایران تایید و کتاب آن توسط انتشارات این سازمان چاپ شده است. همچنین با استناد به آن، نخستین دوره از «جایزه ملی مدیریت بهره وری» توسط «انجمن بهره وری ایران» و با صدور مجوز از سوی «سازمان ملی بهره وری ایران» در حال برگزاری است.
